Stad als canvas

Wanneer de avond valt, verschijnt op de toneeltoren van de Schouwburg een videoprojectie die de stad even in een ander licht zet. Beelden van film, animatie en fotografie ontvouwen zich hoog boven straatniveau en trekken vanzelf de aandacht van wie langsloopt.

Met dit project maakt Kunstmin ruimte voor kunst in de openbare ruimte. De projectie start als de avond valt en loopt vervolgens door, vrij toegankelijk voor iedereen. Zo ontstaat een gedeelde kijkervaring midden in het dagelijks leven van Dordrecht.

In dit project vormt de stad zelf het uitgangspunt. Bewoners en kunstenaars geven samen vorm aan een gelaagd filmisch stadsportret van Dordrecht en de Drechtsteden.

Met Stad als canvas bouwen we voort op eerdere projecties waarin de publieke ruimte fungeerde als podium voor verbeelding en reflectie. Dit keer staat de stad centraal in drie verschillende perspectieven. Wat ontstaat is geen voorstelling, maar een levende installatie waarin meerdere stemmen en blikken samenkomen.

• Studio Restlicht i.s.m. 51 Dordtenaren – Vlakbij waar we jullie tegenkwamen

Het project is een audiovisueel onderzoek naar Dordrecht en haar inwoners. Geen vastomlijnd portret van de stad, maar als een verzameling gezichten, gebaren en bewegingen die haar tijdelijk vormgeven. De stad wordt hier niet uitgelegd, maar beleefd — van dichtbij. Water, als omringende en verbindende kracht, stroomt door het werk in verschillende gedaanten. De stad verschijnt niet als decor, maar als ritme: als iets dat ademt, stroomt en voortdurend in beweging is.

Het werk ontstaat in co-creatie met 51 Dordtenaren in een gezamenlijke animatie. Close-ups van handen, gezichten en silhouetten worden verweven met subtiele lichtcomposities en vertraagde beelden. Een levend moment: een stad die niet wordt vastgelegd, maar voelbaar wordt gemaakt.

Concept & regie: Studio Restlicht (Nadine Jongeling en Marlou Linders)
Fotografie: Puck Versteegen
Licht & fotografie: Dylan Viset   

Samen met: Isabella, Marleen, Bill, Geerten, Ed, Kawita, Bianca, Chantal, Faye Jynn, Kaye Fynn, Floris, Nienke, Lé, Kees, Corine, Angela, Henny, Margriet, Cathelijn, Joke, Sabine, Hans, Floor Bart, Jan, Missac,  Raya, Jaeydrick, Farida, Rineke, Edwin, Thea, Dick, Apolonia, Sieglien,  Thijs, Mia, Leonie, Mieke, Carel, Lucie, Freek, Stef, Jeanet, Cocky, Marr,  Ineke, Paul, Mathijs, Deefil , Johan en Jos 

Studio Restlicht is een interdisciplinair kunstenaarscollectief van Nadine Jongeling, beeldend kunstenaar en video jockey, en Marlou Linders, digitaal en 3D kunstenaar. Vanuit hun gezamenlijke praktijk ontwikkelen zij installaties op het snijvlak van video, digitale sculptuur en ruimtelijke projectie.

• Dordrecht als open atelier, i.s.m. Dordrechts Museum

Kunstenaars tonen hun blik op de stad en haar omgeving. De openbare ruimte wordt een tijdelijke galerie waarin videowerken reflecteren op identiteit, verandering en samenleven.

Daniël Lokerse – Vergezicht

Het resultaat van vier foto’s van vier verschillende emoties in mijn gezicht. Door technologieën die gemaakt zijn voor slow-motion video’s te combineren met andere digitale en analoge beeldmanipulatie ontstaat er een beeld dat er niet was. De foto’s worden een video. De overgang van de emoties is gegenereerd en daarmee kunstmatig. Hierdoor wordt de emotie in beeld een gevolg van iets wat niet bestond. Een dialoog tussen “werkelijkheid” en “kunstmatig”. 

 Uitvoering en concept: Daniël Lokerse

Daniël Lokerse woont en werkt in Dordrecht (Ateliers W-119). Hij studeerde Fotografie, Film en Digitale Kunst aan St. Joost School of Art & Design in Breda en volgde een Erasmus-traject Fotografie aan LUCA School of Arts in Gent. Zijn werk werd geselecteerd voor onder meer FOTODOK Lighthouse en het Creative City Boost Talentteam.

Dagmar Rijgersberg – De zoektocht naar Tusadiah

De zoektocht naar Tusadiah is een poëtische film van multidisciplinair kunstenaar Dagmar Rijgersberg. In een zintuiglijke vertelling verweeft zij tekst, beeld en soundscapes tot een ode aan haar voormoeder Toegyah, ook wel Tusadiah genoemd. Een vrouw van wie het verhaal deels verloren ging, maar wiens aanwezigheid generaties later nog voelbaar is.

Via aanraking, gezichtscontouren en lichaamstaal onderzoekt Rijgersberg de verzwegen geschiedenis van de Njai: vrouwen die voor velen, ook binnen de Indische gemeenschap, de bron vormen van hun Indonesische wortels. Hun rol als moeders, verzorgers en geliefden in het koloniale Nederlands-Indië is vaak verzwegen, vergeten of vervormd. De film stelt indringende vragen: Wie was zij? Was er liefde, dwang, zeggenschap? Wat dragen wij mee, als nazaten van zowel onderdrukker als onderdrukte? Het werk nodigt uit om die geschiedenis niet alleen te begrijpen, maar te voelen, als een fluistering door de generaties heen.

Concept, tekst en edit: Dagmar Rijgersberg
Film: Veronique Dellebeke
Tusadiah (model): Sarah Loudoe
Licht: Eline Eestermans
Sounddesigner: Jasper Bosscher (ontrue productions)

Dagmar Rijgersberg, derde generatie Indo, is een multidisciplinaire kunstenares, werk- en woonachtig in Dordrecht. Haar werk komt samen in fotografie, boekvorm en ruimtelijke (digitale) installaties waar ze gebruik maak van verschillende disciplines zoals tekst, beeld en soundscapes. Het werk raakt thema’s zoals: ontheemd zijn, identiteit en machtsverhoudingen zoals vrouw zijn in het heden maar ook in het (de)koloniale perspectief.

Daan Bunnik – Will you play with me

Will you play with me is een filmische interactie met het sculptuur Apollo van kunstenaar Olaf Nicolai, in Rotterdam ook bekend als De Voetbalkooi. De camera richt zich op een onaangeraakte voetbal die gevangen ligt in een lege kooi. Wat begint als een verstild beeld, ontwikkelt zich langzaam tot een intense wisselwerking tussen bal en kooi en mondt uit in een explosieve trap die alleen de mens kan geven.

Daan Bunnik schrijft en regisseert genrefilms over personages die worstelen met hun eigen kwetsbaarheid. Zijn verhalen spelen zich vaak af in een afgezonderde wereld, met een sterke visuele focus op het lichaam.

• Robin Coops – Onderweg (in productie)

Elke dag zijn er duizenden voeten onderweg in Dordrecht en de regio. Over stoepen, bruggen en paden. Iedereen volgt zijn eigen route en toch zijn we onderweg met elkaar verbonden. In ONDERWEG vertellen inwoners samen een filmisch verhaal, gezien vanuit het perspectief van hun voeten.

Regisseur en componist Robin Coops maakt van alle inzendingen één gelaagde filmische compositie. Hierover later meer.

Projecties op de toneeltoren; Stad als canvas wordt mede mogelijk gemaakt door Rabo Cooperatiefonds, Fonds voor Podiumkunsten, Fonds voor Cultuurparticipatie.

Kunstmin produceerde en presenteerde al eerder videoprojecties op de toneeltoren van de Schouwburg. Eerdere projecties waren voor Kunstmin gemaakt; APHONIA (winter 2023) van MAISON the FAUX, Staging Silence (3) (winter 2022) van Hans Op de Beeck geselecteerd door kunsthistorica Nathanja van Dijk en D-Light (winter 2021) van Arno Coenen in samenwerking met Dordrechts Museum.

Hieronder vind je de audiostream die hoort bij de getoonde video.