Isabelle Beernaert – le Temps perdu

Pleidooi voor het kleine

De jaren verstrijken en ieder seizoen heeft zijn eigen aantrekkelijkheid. In le Temps perdu laat Isabelle met vier koppels, die de vier seizoenen vertegenwoordigen, de rijkdom van het kleine, het vanzelfsprekende, zien. Pure, ogenschijnlijk alledaagse bewegingen worden opnieuw geïnterpreteerd, om de genuanceerde schoonheid te zoeken. Met het oplopen van de leeftijd, het verstrijken van de seizoenen, worden de koppels fragieler, maar sterker in hun samenzijn.